Aggression and fighting ability are correlated in the swordtail fish Xiphophorus cortezi: the advantage of being barless

Streszczenie:

" Samce mieczyka Xiphophorus cortezi wykazują polimorfizm wzoru pigmentacyjnego w postaci pionowych pręg. Wcześniejsze badania wskazują, że samce z pręgami wykazują wyższy poziom agresji wobec innych samców z pręgami niż wobec tych bez, podczas gdy samce bez pręg nie różnicują poziomu agresji w zależności od morfu przeciwnika. W tym badaniu dopasowałem samce z pręgami i bez pręg pod względem wielkości i sparowałem je w pojedynkach diadycznych, aby sprawdzić, czy któryś morf jest bardziej dominujący i czy dominacja ta wynika z większej agresji. Odkryłem, że samce bez pręg miały wyższą częstotliwość kąsania i wygrywały większość pojedynków, podczas gdy samce z pręgami częściej rozpoczynały walkę od ugryzienia, ale najczęściej przegrywały. Aby określić, czy poziom agresji i zdolność do walki wynikały z braku pręg czy z reakcji na ich obecność, przeprowadziłem kolejną serię pojedynków po tym, jak samcom bez pręg tymczasowo dodano pręgi, a samcom z pręgami je usunięto. Każdy morf konfrontował się więc z przeciwnikiem zarówno w stanie z pręgami, jak i bez. Niezależnie od stanu pręg, samce naturalnie bez pręg pozostawały bardziej agresywne i dominujące. Co więcej, samce naturalnie z pręgami wygrywały tylko wtedy, gdy kąsały więcej. Wyniki te wskazują, że w tym gatunku agresja jest ważnym czynnikiem zwycięstwa, gdy przeciwnicy są podobnej wielkości. W efekcie samce naturalnie bez pręg wydają się mieć wyższy potencjał obrony zasobów (RHP) niż ich pręgowani odpowiednicy o tej samej wielkości, właśnie ze względu na większą agresję. "